Deze voormiddag ging ik met Rita kijken naar Joshua. Hij speelde met Lierse tegen Anderlecht. Onze mond viel open: wat een snel en vaardig voetbal van nog zo jonge spelertjes. Dat hadden we nog nooit gezien!
Er werd hevig maar zeer fair gespeeld. Het viel ons op dat ook de supporters wel meeleefden, maar kalm en sportief. Ik betrapte me er op dat ik zelfs applaudiseerde voor de tegenpartij omdat die fantastische dingen toonde. En net had ik gezegd 'Dat zou wel eens de knapste goal van de match kunnen zijn,' toen Joshua voor de 3e keer scoorde. Het was bij een corner die hij onmiddellijk op de slof nam en hard binnentrapte. Wat een goal; proficiat Joshua!
Het tofste vond ik dat er zoveel goals aan beide kanten vielen zodat eigenlijk niemand zich nog bezig hield met de stand. Echt geweldig was dat! Er was een enorme inzet van alle spelertjes. Ze mochten bovendien allemaal even lang spelen.
Joshua en zijn papa Kristof waren blij met onze komst. Ik denk dat we nog wel eens komen genieten. Als het wat warmer is want nu was het koud, brrrr...
—————